وظایف و مسئولیت های پدر در تربیت فرزند

بنا به این ماده، هرکدام از والدین این حق را دارند که در فواصل معین با کودک خود ملاقات کنند و حتی فاسد بودن مادر یا پدر هم باعث نمیشود از ملاقات وی با فرزندش جلوگیری شود. نیروهایی که در بدن ما به صورت انرژی جمع میشود، باید به صورت فعالیتهای هدفمند، همانند کار، مسئولیتهای روزمره یا از راه بازی مصرف بشود. ۱- از بهترین راه هاى تربیت صحیح فرزند، گفتگوى صمیمى با اوست. اگر چند پاراگراف بالا را مطالعه کرده باشید، متوجه شده اید که خصوصیات مربوط به کودکانی که زیر دست والدین مقتدر تربیت شده اند بسیار بهتر از دیگر سبک های تربیتی است. همچنین در آیه شش سوره التحریم که در بالا به آن اشاره شد خیرخواهی برای اعضای خانواده و تربیت دینی آنان را تکلیفی بایسته برعهده مومنان دانسته، روی سخن را به همه مومنان کرده و دستوراتی درباره تعلیم و تربیت همسر و فرزندان و خانواده به آنها میدهد و میفرماید: «ای کسانی که ایمان آورده اید! شیر دادن، انتخاب نام نیک، تعلیم قرآن، تربیت دینی، تکریم و احترام به اولاد، عدالت میان فرزندان از مواردی است که باید مورد توجه والدین قرار بگیرد. به سخن دیگر، امید بستن به فرزند، درمقایسه با امیدواربودن به پاداش الهی امری کم ارزش و ناچیز است؛ بنابراین باید توجه بیشتری به دیگر باقیات صالحات داشت و برای ذخیره آخرت و دست یابی به کمالات از آن بهره برد.

در حضانت آنچه از همه مهمتر است مصلحت کودک است و به این ترتیب قانون ابتدا مصالح او را در نظر میگیرد و سپس حق پدر و مادر برای نگهداری کودکشان را. محبت زیاد و بی جا، موجب ناز پروردگی، لوس بار آمدن و از خود راضی شدن کودک میشود و به سبب وابستگی شدید کودک به والدین، فرزندان را از کسب استقلال باز می دارد و در حقیقت زمینه ضعف و سستی کودک و عدم شکیبایی و پایداری او در مقابل مشکلات را فراهم میکند. همچنین امام سجاد(ع) در رساله حقوق خود با اشاره به این موضوع، تربیت نیکو و کمک برای ایجاد رفتار صحیح در فرزندان را از وظایف والدین برشمرده و فرمود «حق فرزندت آن است که بدانی او از توست و خیر و شر او در همین دنیا به تو نسبت داده میشود و تو نسبت به تربیت شایسته او و راهنماییاش به سمت و سوی خدا و کمک به خداپرستیاش مسئولی و در این مورد، پاداش یا کیفر داده خواهی شد. این وکیل دادگستری در ادامه با اشاره به این موضوع حضانت فرزند تکلیفی برای پدر و مادر است، یادآور شد: به موجب ماده 1172 قانون مدنی، پدر و مادر مجبورند در مدتی که حضانت طفل به عهده آنها است، حق ندارند از نگاهداری او امتناع کنند اما در صورت امتناع، قاضی دادگاه به تقاضای قیم یا آشنایان طفل و حتی اشخاص دیگر با تقاضای دادستان والدین طفل را مجبور به نگاهداری او میکند؛ اما در صورتی که اجبار آنها به این کار ممکن یا مؤثر نباشد، حضانت را به خرج پدر و هرگاه پدر فوت شده باشد، به خرج مادر تأمین کند.

پدر خوب کسی است که مدام مراقب توست حتی اگر از تو دور باشد. در صورت فوت پدر حضانت طفل با چه کسی است؟ حال اگر پدر فوت کرده باشد، پدربزرگ وظیفه دارد نفقه ی نوه ی خود را بپردازد. همچنین در موادّی از کنوانسیون حقوق کودک به این مساله اشاره شده، از جمله ماده ۱۸ آن آمده است: «دولتهای عضو، حداکثر تلاش خود را بهکار خواهند بست تا رسمیت این اصل تضمین گردد که هر دوی والدین در پرورش و رشد کودک مسئولیت مشترک دارند. زمانی که پدر و مادر با یکدیگر زندگی می کنند حضانت فرزند با هر دوی آن ها است. از نظر روانشناسان، کودک 6 ـ 3 ساله مخصوصا پسر بچه ها پدر را الگوی خود قرار می دهند. والدینی که به این روش فرزندان خود را تربیت می کنند اجازه نمی دهند که کودک درگیر حل مسائل شود و خودشان سعی می کنند مشکلات را برای کودک حل کنند. به این جهت است که طبق قانون نمیتوان بدون اجازه طرف مقابل، فرزند را از کشور خارج کرد و حتی از شهری به شهر دیگر برد، مگر این که مصلحت طفل ایجاب کند و دادگاه اجازه بدهد. طبق تبصره 1 ماده 14 قانون حمایت خانواده 1353 ، « پدر یا مادر یا کسانی که حضانت طفل به آنها واگذار شده ، نمی توانند طفل را به شهرستانی غیر از محل اقامت مقرر بین طرفین یا غیر از محل اقامت قبل از وقوع طلاق یا به خارج از کشور بدون رضایت والدین بفرستند ؛ مگر در صورت ضرورت با کسب اجازه از دادگاه » .

اگر آنقدر خستهاید که نمیتوانید آشپزی کنید و از سر راه غذایی آماده میخرید احساس نکنید که پدر یا مادر بدی شدهاید. وی ادامه داد: البته برای سفرهای زیارتی، هرچند پدر ناراضی باشد، دادگاه اجازه خواهد داد. از لحاظ قانونی بر فرض تمکن، مسئولیت حضانت بر عهده هر یک از والدین است که ممکن است تمکن لازم برای عهدهدار شدن حضانت را داشته باشند؛ بنابراین در صورت امتناع یکی از پدر و مادر از قبول مسئولیت حضانت، ضمانت اجرای حقوقی وجود دارد و از نظر مالی نیز میتوان آنان را به پرداخت خسارت ملزم کرد. در وعده اصل آن است که تخلفی صورت نمیگیرد ولی وقتی وعیدی داده شد، ممکن است مربی از آن استفاده نکند و بگذرد. اصول کلی تربیت در دختر و پسر به یک شیوه است اما ممکن است به لحاظ تفاوتهایی که در میان دو جنس وجود دارد؛ در برخی از مواقع مادر مجبور باشد تا به گونهای متفاوت عمل کند. یکی از مسائل مطرح شده در اسلام، مسئله وظایف والدین در تربیت فرزندان است که در نظر قرآن جایگاه ویژه ای دارد. یکی از حقوق فرزندان، تعلیم و تربیت است. کودکانی که زیر دست والدین سهل گیرانه تربیت می شوند به لحاظ درسی دچار مشکل شده، مشکلات رفتاری بیشتری نشان می دهند، عزت نفس کمتری دارند و احتمال افسردگی در آنها بالاتر است.

دیدگاهتان را بنویسید